Gyor - Ceqled

Voor video verslag Klik hier

19 Mei, Etappe 8: Gyor à Cegled

De achtste etappe alweer. Zeven hebben we er inmiddels gehad, wat tikken de dagen snel weg. Gisteravond op tijd naar bed gegaan. Dom dom dom. Was ik om 4:30 uur wakker. Te vroeg dus. Weer proberen te slapen. 05:30 uur. ’t Wordt licht. Nog niet echt heel veel. Ik moet zien te slapen. Elk uurtje dat ik pak, is winst. Rusten is rusten. Dus dommel ik weer in en wordt om 06:30 weer wakker. Op’t gemakkie eruit en naar beneden. Consternatie bij San. De centrifuge heeft het begeven, dus we hebben de was niet helemaal droog. De zon schijnt inmiddels, en het waait best wel hard, dus we kunnen nog ca. 2 uur drogen. Twee wasrekjes van de balkons gehaald en het natte spul uitgehangen. Dank je wel Jan! Fiets schoon maken en ketting smeren. Is gisteren niets van gekomen. Kan nog net voor het eten, scheelt weer tijd. Om 08:00 uur zitten we aan het ontbijt. We hebben allen een lux appartement , met keukentje alles erop en eraan. De ontbijtzaal is klein. Waarschijnlijk ontbijten de meeste gasten op hun hotel kamer op eigen gelegenheid. Daar is het wellness hotel ook helemaal op ingericht. Ze hebben er zwembaden, sauna, fitness noem maar op. Speciaal voor het project Bike4Children, heeft het hotel de renners gratis gebruik van deze faciliteiten geboden. Heel hartelijk bedankt!! Om 08:45 uur het interview. Normaliter stelt Toon de vragen, vandaag is hij zelf aan de beurt om geïnterviewd te worden. Willy staat al helemaal gereed voor het vertrek en neemt de rol van reporter op zich en het interview met San en Toon wordt professioneel afgenomen. Danny maakt er weer mooie beelden bij. Leuk dat dit zo bij de Iveco bus kan, zodat de logo’s van de sponsors ook goed in beeld komen. Per slot van rekening, hebben zijn daar ook recht op. Om 09:00 gaan we van start. We gaan vandaag dwars door Hongarije koersen. Er staat een stevige wind en die hebben we best wel schuin tegen. We moeten met de tijd een beetje mikken op de pont. Die vaart slechts 1 keer per uur, dus moeten we die niet missen. Als we aankomen hebben we voldoende tijd voor een bakkie koffie. Een prachtig cafeetje, waarvan de eigenaar klaarblijkelijk een liefde heeft voor oude radio’s en TV’s. In diverse uitvoeringen heeft hij deze oude buizenbakken in de zaak staan. Ik denk dat het Philips museum er een bod op zou doen, als ze dit zien. De Koffie snel naar binnen en naar de pont. Die komt net aan. Een heel apart gezicht is dat. Het blijkt een losse ponton te zijn, met aan de zijkant een sleepboot gekoppeld. Bij de terugvaart, moet deze eerst losgekoppeld, ronddraaien en weer vastgezet, alvorens koers gezet wordt naar de andere kant. We beseffen nu pas echt, hoe breed de Donau is en hoeveel water er staat. Aan de overzijde gaan we het fietspad volgen. Althans dat is het plan. Na een kilometer, kunnen we er al niet meer op, want het water staat veel te hoog. Vanaf dat punt, gaan we gewoon weer over de weg, begeleid door onze privé motoragenten. En dat gaat ook vandaag weer prima. Tijd om aandacht te besteden aan het woord “gat”. Dat is op deze tocht een heel bijzonder woord geworden. In de dikke van Daalen staat: “Een gat is niets, met er omheen iets”. We rijden een vrij landelijke route, van gat tot gat. Plaatsnamen die ik niet eens uit probeer te spreken, want zelfs Johnny onze eigen fysiotherapeut zou deze gegarandeerd niet meer uit de knoop kunnen krijgen. En dat wil wat zeggen. Dat wil eigenlijk na de ervaringen die ik inmiddels met het masseren door hem heb, eigenlijk alles al zeggen. Maar “gat” heeft nog meer betekenissen. Bijvoorbeeld deze: We komen het woord “gat” in letterlijke zin de hele dag tegen. In alle soorten en maten en tot levensgevaarlijke groottes zitten die in het Hongaarse wegdek. Het is dus heel erg goed opletten en het is ons vandaag weer gelukt om er zonder kleerscheuren vanaf te komen. Dan, ons eigen gat. Die krijgt het op deze tocht flink te verduren. Smeerden we ons in het begin alleen ’s morgens in, inmiddels wordt dit door de meesten bij elke stop gedaan. En dat voorkomt een hele hoop ellende, want als je zitvlees kapot gaat, lig je eruit. Punt uit. En dan pas val je in een heel groot gat, want dan kun je niet finishen. De 2e stop houden we in een truckstop, helaas een beetje een duffe bedoening. Niet veel te beleven, donker, hele sterke koffie waar ik nu nog steeds wakker van ben. Maar enfin, dat kun je ook treffen. Snel weer op pad voor het laatste stuk van 60 kilometer. Grote plaat erop en trappen maar. Hongarije blijkt een land van heel veel vals plat te zijn. Met heel licht klimmen kom je tot een leuke hoogte die je vervolgens afdaalt via een weg die het meest wegheeft van een gatenkaas. Op diverse punten, zien we ons camera team staan. Ton die de Transitbus van Kleijn Trucks chauffeert naar de prachtigste plekken in het landschap. Het wordt voor hun een sport, om zo verdekt mogelijk te gaan staan, zodat wij verrast worden. In een op “Dinant” lijkend dorp, staan ze op een berg van zeker 150 meter hoog. De beelden zullen mooi zijn, want ze hebben uitzicht over de hele vallei. We zij superblij dat deze twee knapen mee zijn, want elke avond na het eten bekijken we de beelden en dat sluiten we af met een daverend applaus. Danny en Ton: hartelijk bedankt voor jullie superprestatie, waar we vanuit het thuisfront hele mooie reacties krijgen. Rond 18:00 uur zijn we in het hotel na 218 km. In totaal staan er nu 1.617 km op de teller. We gaan snel douchen en aan het diner. Overheerlijke soep, met erwten. Een groot bord spaghetti bolognaise en als toetje stukjes cake met slagroom en chocolade saus. Ach, die extra calorieën, trappen we er morgen wel weer af. En per slot van rekening hebben we allemaal vakantie! Morgen wordt het spannend. Dan gaan we ca. 250 km rijden. We zijn erg benieuwd hoe dat gaat lopen. We vetrekken een uur eerder omdat het dus verder is, dan we tot nu toe gewend zijn en heel belangrijk: de klok gaat 1 uur verder., dus verliezen we een uur. Die moeten we dus ook nog goed maken. We weten, dat onze supporters uit Roemenie ons morgen aan de grens op staan te wachten Dat gaat dus heel een heel erg leuk weerzien worden. Tot morgen!