Oradea - Cluj

Voor het video verslag Klik hier

21 Mei, Etappe 10: Oradea  Cluj-Napoca

Een sirene. Ik hoor een sirene. Geen gewone politie sirene, maar zo’n meertonige Amerikaanse. “We zijn nog in Holywood, waar we gisteren als filmsterren aankwamen”. Heel kort gaat die gedachte door me heen en dan ben ik wakker. 06:15 uur geeft de wekker aan. Mooi op tijd. Naar beneden, om de was uit te sorteren. Alles kurkdroog geworden vandaag. Aankleden en de fiets in orde maken. Dan naar het ontbijt. Een echt Roemeens ontbijt. Dikke plakken wit- en ruin brood, kaas, vlees en jam in overvloed. Verse salade mix, paprika’s en bekers vruchtenyoghurt. En hele speciale rode (hete) vruchtenthee. Er staan ook karaffen met een transparante vocht er in. Dezelfde als gisterenavond? Toen nam Peter er een slok van, in de veronderstelling dat het water was en verbrande daarmee bijna zijn keel, want het bleek onvervalste Palenka te zijn. De kenners onder ons weten, wat dit betekent. Deze traditionele -van origine Hongaarse lokaal gestookte sterke drank- kan een percentage van 80% gemakkelijk halen. We laten die dus maar staan en nemen de thee. We bestellen ook koffie. Doe er maar alvast een stuk of 16 of zo. Later kunnen we er best nog bijbestellen. Heerlijke sterke expresso bakjes schenken ze daar. Er wordt wat gesjoemeld door deze of gene, want sommigen hebben pas na 3 keer bestellen hun eerste bakje te pakken. Enfin, ook hier geldt weer: alles voor de koers. Korte breefing over de route. "106 kilometer met 3 kleine klimmetjes, daar tussenin vlak", aldus ploegleider Kees. We gaan klaar maken voor het vertrek. Ikmerk, dan m’n overschoen niet helemaal jofel over mijn schoen gaat. Oeps, de zool van mijn rechterschoen begint los te laten. En niet zo’n beetje ook. Komt van al dat (trap)lopen. We starten onder begeleiding van de politie. We pikken onderweg op zo'n 40 kilometer nog twee man op van FrieslandCampina, die gaan vandaag meerijden. We beginnen deze laatste etappe met het volste zelfvertrouwen. De politie gaat vandaag achter ons rijden. De juiste keus. Wie kan onze motor agenten overtreffen? Na een flinke klim (10 %) zijn we boven en beginnen aan de afdaling. Op 40 kilometer haken onze gastrijders op hun mountainbikes in en we trappen verder. Weer een "klein klimmetje" en we gaan netjes met z'n allen naar boven, houden de boel nog een beetje bij elkaar. Dan de afdaling in. Wat een schitterende etappe is dit, met deze mooie klimmetjes. Op de 3e klim, Proberen we wederom alles bij elkaar te houden. Dan gaat mis. Een paar renners komen naar voren en gaan demarreren. Heel langzaam. Of ze proberen het stiekem te doen, of ze hebben gewoon niet zo veel meer over. Maar we hebben gastrenners en we zouden bij elkaar blijven. Dan zie ik wat bewegingen bij de renners, die overduidelijk gaan spurten voor een col-overwinning. Zou het echt joh? Ik wacht nog een extra 25 meter of zo, zodat de afstand groot is. Overduidelijk, dat ze er tussenuit gaan. Geen misverstand mogelijk. En dan doe ik het toch. De adrenaline gierst door me heen en wint het weer. Ik schakel naar GROOT Heel groot. Na een paar keer aanzetten, komt de gang erin. En dan gaat het "erop en erover". De drie heren balen een beetje, want ze hebben het nakijken. Moet je maar bij elkaar blijven jongens! Alles voor de koers. We passeren het 100 km punt, en Cluj komt dus heel dicht bij. Het wordt steeds spannender. Weldra passeren we het plaatsbord en dan zijn we in de stad. De politieauto gaat op kop en maakt plaats voor het peloton. Gaaf zeg. In het overdrukke verkeer wordt alles stil gezet voor het Bike4Children peloton. Dit is echt "alles voor de koers". We stevenen op het centrum af en op het plein van Matei Corvin worden we onthaald. De emotie giert door me heen, wat is dit gaaf. Met groot applaus en gejuich worden we binnengehaald. Als helden worden we ontvangen door een menigte van mensen. We arriveren door een erehaag gevormd door de studenten. Er staan geliefden, familie, vrienden en collega's. De CSi directie’s, de burgemeester van Cluj, de Nederlandse ambassadeur, de prefect, de pers, sponsors, donateurs en belangstellenden. Wat een warm onthaal. Te veel om te beschrijven. (Op de film is dit veel beter te zien, dit laat zich niet gemakkelijk beschrijven) Er volgen toespraken, de bekendmaking van de opbrengst van ruim vijftigduizend euro. En dan, geheel onverwachts, de uitreiking van het heuse Bike4Children Certificaat, uitgegeven door de stad Cluj-Napoca. Dan volgen de interviews met de pers en vervolgen we de tocht naar CSi. Per slot van rekening gaan we daar echt finishen, we rijden van CSi naar CSi. Op Bulvardul Eroilor gaat mijn teller op 999,0 en we tellen af. Op 1.0000 km, gaat het klokje gewoon weer naar 0000 en begint vrolijk de volgende duizend te tellen. Zo’n klokje went dus ook aan zulke ritten. Aangekomen, wacht ons een tweede warme douche van hartelijke verwelkoming. De fabriek blijkt omgebouwd tot een complete feesthal en wederom rijden we door de erehaag onder daverende muziek. We moeten het podium op. Ik loop naar het trapje en stap naar boven. Ik voel mijn rechtervoet. En de zool! (als ik later van het podium afstap, zegt de zool: “doe het nu zelf maar, ik heb het lang genoeg uitgehouden” en neemt vervolgens afscheid van de schoen. Dan volgen er diverse toespraken en wij renners, krijgen een gouden eremedaille omgehangen! Een herdenkpenning met “Bike4Children 2010 Raamsdonksveer – Cluj-Napoca 1n 10 days”. Dan volgt ook hier de bekendmaking van de opbrengst en de overhandiging van de checks aan Kika en Peter-Pan. Elke stichting vertegenwoordigd door twee kinderen. Hoe mooi bedacht! We reden de tocht voor kinderen. Ook de stichting Vrienden van Hunedoara is vertegenwoordigd (door Arend Duijzer en Ivonne Smit) en de directeur van de school van Lupenie (Orni) is er samen met teamleden en een aantal kinderen van de betreffende basisschool. Die worden op het podium gevraagd voor het maken van foto's. Allemaal heel erg gaaf georganiseerd. Er volgen rondleidingen door de fabriek, en het buffet wordt geopend. Het is een waar feest, die on-overtreffelijk georganiseerd is door ons Roemeens team. Heel veel complimenten voor de organisatie hiervan. Het buffet gaat open en we kunnen ons tegoed doen aan heerlijke hapjes en drankjes en dan is het tijd om te gaan douchen. CSi taxi’s staan klaar, om ons naar Paradis hotel te brengen. De volgende mijlpaal is 19:15 uur voor het hotel. Om met de taxi naar het City Plaza hotel te gaan, alwaar we een groots diner hebben met een CSi delegatie en uitgenodigde sponsors. Een fantastische maaltijd genieten we en om 22:00 uur staan de taxi’s weer voor, om ons terug naar het hotel te brengen. Daar praten we nog even na en gaan dan afgedraaid naar bed. Tijdens het diner werd door Kees de laatste de-breefing gehouden en enkele hilarische momenten van de laatste etappe gememoreerd. Ook werd de totale ritstand door hem vermeld. Officieel zitten we op 2004 kilometer. Mijn teller, (die zoals jullie weten altijd heel goed en betrouwbaar gewerkt heeft onderweg) geeft 2004,7 aan. En dat is afgerond 2005. Niet dan? Voor mij staat de teller dus gewoon op 2005. Waarom is dat zo belangrijk? Oh ja, daar hadden we iets mee. In 2005 is CSi Romania opgericht en uiteindelijk zitten we daarom nu hier.